Voorkom dat uw laboratoriumglas breekt: waarom 0,1°C echt belangrijk is
Laten we eerlijk zijn: er is niets ergers dan het geluid van een stuk laboratoriumglas dat breekt. Vooral wanneer dit gebeurt tijdens het steriliseren of onder vacuüm.
Meestal is dit geen pech. Het komt door interne spanningen.
Wanneer u glas aanpooiert, ‘verhit’ u het niet zomaar. U probeert de spanningen binnen het materiaal te verminderen. Als de temperatuur te veel schommelt, blijven die spanningen bestaan. Zodra het glas wat druk voelt? Kraak.
Om dit te voorkomen, gebruiken we kortgolfinfrarode elementen. Ze raken precies het juiste punt voor het aanpooien en blijven daar, zonder die vervelende ‘overshoot’ die een goede batch verpest.
De obsessie met 0,1°C
De meeste verwarmingselementen werken als een slinger. Ze gaan te hoog omhoog en daarna te laag omlaag. Maar hier maakt een fout van 2°C al het verschil tussen een perfect vat en een hoop dure afval.
We combineren IR-lampen met hoge-resolutie PID-regelaars om alles binnen een marge van 0,1°C te houden. Het is krap, maar het werkt. Hierdoor bereikt het glas zijn overgangstemperatuur gelijkmatig. U krijgt zo een moleculaire structuur die consistent is van de rand tot de bodem.
Waarom IR beter is dan een standaardoven
Oude ovens werken op basis van convectie. Het probleem is dat lucht slecht is in het overdragen van warmte.
IR-straling is anders. Het raakt het glas rechtstreeks. Dit is enorm belangrijk, want het maakt het mogelijk om de ‘gevaarzoneën’ te richten – bijvoorbeeld de nek of de basis – waar spanningen zich vaak ophopen. Bovendien dringt kortgolfinfrarood snel door de oppervlakte heen. Dit betekent dat het glas veel minder tijd doorbrengt in die lastige zone waar het begint te vervormen.
De echte waarheid over de compromissen
Dit is natuurlijk geen magie.
Als de afstand tussen de lampen niet correct is, ontstaan er koude plekken. Dat gebeurt. U moet ervoor zorgen dat u de thermische verdeling goed in kaart brengt en dat de configuratie is afgestemd op de specifieke dikte van uw glas. Anders zal de warmte niet gelijkmatig worden verdeeld.
En hier komt het cruciale punt: de koelfase is net zo belangrijk als het opwarmen. Als u de temperatuur te snel laat dalen, brengt u alle spanningen weer terug in het glas, waardoor het hele proces zinloos wordt.