Jak uniknąć zagrożeń związanych z grzejnikami infraczerwonymi w łazience
Umieszczenie grzejnika infraczerwonego w łazience to nieco ryzykowne przedsięwzięcie, jeśli nie postąpi się zgodnie z zasadami. W takiej przestrzeni jest mnóstwo pary wodnej, a woda rozpryskuje się na wszystkich powierzchniach.
Jeśli chcesz osiągnąć standard IP65, nie wystarczy po prostu przykryć urządzenie plastikowym kapturem. Potrzebna jest skuteczna strategia, aby zapobiec dostawaniu się wilgoci i tworzeniu mostków między przewodami a metalową obudową. To właśnie tam powstają największe zagrożenia.
Jak radzić sobie z wilgocią
Woda niszczy izolację prądową. W parnej łazience para nie pozostaje w miejscu – przenika do elementów elektrycznych. Jeśli uszczelki nie są wystarczająco dobrze zamontowane, istnieje ryzyko awarii.
Aby temu zapobiec, używamy podwójnej izolacji oraz uszczelnień, które rzeczywiście chronią urządzenie. Standard IP65 oznacza, że kurz nie może dostać się do środka, a krople wody nie mogą przeniknąć do wnętrza urządzenia.
Do tego celu używamy uszczelnień ze silikonu o wysokiej temperaturze. One nie pękają ani nie stają się kruche pod wpływem ciepła generowanego przez lampę. Po prostu dobrze izolują.
Strefa zagrożenia: punkty połączeń
Większość awarii występuje właśnie w punktach połączeń. To są najsłabsze miejsca w urządzeniu.
Aby to naprawić, używamy specjalnych konektorów lub uszczelnień, które chronią urządzenie przed wilgocią. Jeśli sam dokonujesz instalacji, upewnij się, że przewód uziemiający jest bezpośrednio połączony z metalową obudową.
Dlaczego? Ponieważ jeśli dojdzie do wycieku, chcesz, aby wyłącznik natychmiast zadziałał. Na pewno nie chcesz, aby reszta obudowy urządzenia stała się napięciowa, gdy znajdujesz się w mokrej łazience.
Kompromisy
Jednak istnieją pewne kompromisy. Gdy chcesz osiągnąć standard IP65, musisz uwzględnić fakt, dass urządzenie będzie miało większą masę cieplną. Ponieważ urządzenie jest dobrze izolowane, ciepło nie może tak łatwo uciec z tyłu urządzenia.
Zauważysz, że wewnętrzna obudowa będzie trochę gorętsza niż w przypadku grzejnika pracującego na otwartym powietrzu. Dlatego nie można używać zwykłych przewodów. Potrzebne są przewody o wyższych parametrach termicznych – konkretnie te o oznaczeniu TG – aby izolacja nie topniała, gdy urządzenie pracuje przez dłuższy czas.