Waarom je glas barst (en hoe je het daadwerkelijk kunt repareren)
Is er ooit een stuk glas gebroken tijdens het verhitten? Dat is frustrerend. Meestal komt dit doordat de buitenkant van het glas veel sneller opwarmt dan de kern. Hierdoor ontstaan er interne thermische spanningen die het materiaal uiteenrukken.
De meeste mensen proberen dit op te lossen door de standaard IR-lampen harder te zetten. Maar dat werkt niet: deze lampen geven een breed spectrum aan energie af, maar het glas negeert deze energie meestal of kaatst deze gewoon terug. Je verspilt hiermee energie en het glas blijft barsten.
Het juiste “frequentiebereik” kiezen
Wij geloven niet in het simpelweg gebruik van veel vermogen om het probleem op te lossen. Dat leidt alleen maar tot problemen.
In plaats daarvan kijken we naar de additieven in het glas – de stoffen die het glas kleur geven of sterker maken. Elk van deze additieven heeft zijn eigen “vingerafdruk” in het infrarode spectrum. Het is een specifiek punt waar het additief graag warmte opneemt.
Als de lamp energie uitstraalt op 2,0 microns, terwijl het additief zich op 3,5 microns bevindt, zal de energie gewoon langs het oppervlak van het glas glijden. Het is alsof je probeert een deur open te maken met de verkeerde sleutel.
Wij passen de emitters en coatings aan, zodat de energie beter kan worden opgenomen. Als we de piek van de lamp goed afstemmen op de piek van het additief, dringt de warmte dieper into het glas. Hierdoor wordt het verschil tussen de temperatuur van het oppervlak en de kern kleiner, waardoor het glas niet meer barst.
De trade-offs
Eerlijk gezegd is dit geen magische oplossing. Als we het spectrum zo nauwkeurig mogelijk instellen, verlies je die sterke energiestroom die je krijgt bij het gebruik van goedkope halogeenlampen. Je zult misschien minder energie hebben beschikbaar.
Het is geen groot probleem, maar het betekent wel dat je enkele dingen moet aanpassen. Je moet misschien de transportband iets langzamer laten lopen of extra lampen toevoegen om de productie op peil te houden.
Het in praktijk brengen
Als je dit wilt toepassen, beginnen we met het analyseren van de chemische samenstelling van het glas. Eerst bepalen we de absorptiekurve van het glas, en daarna pasen we de lampen zo aan dat ze perfect overeenkomen met deze curve.
Het resultaat? Een veel uniformere verhitting van het glas, waardoor er minder schade ontstaat.
Een snelle tip: zorg ervoor dat je sensoren goed gekalibreerd zijn voor het specifieke golflengtebereik dat we gebruiken. Als dat niet het geval is, zal je PID-regeling de verkeerde oppervlaktetemperatuur meten, waardoor je weer terug bent bij af.